اخبار پزشکیمقالات پزشکی زیبایی

تزریق بینی ؛ بخش‌های مهم و اصلی آناتومی بینی (بخش دوم)

بخش‌های مهم و اصلی برای تزریق بینی

زاویه Nasolabial

تزریق‌های عمقی در این ناحیه موجب افزایش زاویه این بخش و ایجاد فاصله بین بخش پایین بینی با بخش بالای لب‌ها می‌گردد. این کار موجب می‌شود تا بینی کمی برآمده‌تر شود. در موارد لزوم که فرم صورت بیمار در این بخش انحنای کمی دارد، می‌توان با استفاده از تزریق فیلر، این مشکل را برطرف کرد. به این تکنیک myomodulation گفته می‌شود که در آن از فیلر به‌عنوان جایگزین توکسین بوتولینوم استفاده می‌گردد چون بوتولینوم ممکن است فرم و موقعیت قرارگیری بخش بالایی لب را تحت تأثیر قرار دهد.

کلوملا (سپتوم یا دیواره بین دو سوراخ بینی)

تزریق در این بخش می‌تواند موجب افزایش حجم بینی در بیماران گردد. در صورت تزریق در این بخش، با بررسی بینی از پهلو متوجه افزایش طول سپتوم می‌شویم. نهایتاً این تزریق می‌تواند موجب افزایش طول بینی در بیمار گردد.

نوک بینی

ضخامت پوست و بخش زیرین آن در نوک بینی بسیار کم است. بنا بر معاینات انجام‌شده و یا درخواست بیمار، تزریق در این قسمت بینی می‌تواند به‌صورت عمیق انجام شود. البته بنا بر تجربه من هردو نوع تزریق به‌صورت سطحی و یا عمقی می‌تواند اثرات لیفتینگ مناسبی در این قسمت بینی داشته باشد. من متوجه این نکته شده‌ام که تزریق در این ناحیه موجب تغییر ساختار نوک بینی بدون اعمال تغییر در بخش بالایی لب می‌گردد. تزریق با عمق 1-2 میلی‌متر در این بخش موجب ایجاد ظاهری زیبا و جذاب در فرد می‌گردد.

شکل 7: مجموعه اجزای استخوانی در جمجمه

لطفاً این نکته را در نظر داشته باشید که اگر بیمار انحرافات زیادی در بینی داشته و تحت عمل راینوپلاستی قرارگرفته باشد نباید تزریقی در این ناحیه انجام شود.

بخش غضروفی بینی

به‌منظور ایجاد زیبایی در بینی، بخش غضروفی باید قابل‌مشاهده و صاف باشد. خطوط عمودی بینی باید از انتهای ابروها آغازشده، در امتداد استخوان و غضروف بینی حرکت کرده و به بخش نوک بینی برسند (شکل 6). می‌توان با تزریق فیلر این خطوط را در بیمارانی که بنا به دلایلی مثل مشکلات مادرزادی و یا اعمال جراحی به‌صورت نامناسب قرار گفته‌اند را در آن‌ها اصلاح کرد. حتی با تزریق فیلرها می‌توان این خطوط را در بیماران اصلاح کرد.

قیمت و خرید انواع ژل برای تزریق بینی

بخش استخوانی بینی

اگر در این بخش انحنا یا برآمدگی وجود داشته باشد، می‌توان با تزریق فیلر در بخش‌های بالایی و پایینی آن، آن اختلال را برطرف کرد. اصلاح طول و عرض سپتوم استخوانی بینی نیز در صورت نیاز قابل انجام است. برخی اشکالات و اختلالات که در اثر انجام جراحی‌های راینوپلاستی در بینی و بخصوص سپتوم استخوانی آن ایجاد می‌گردند نیز با این کار قابل اصلاح هستند.

پره‌های بینی

طی سالیان متمادی من متوجه شدم که تزریق در بافت‌های نرم بینی می‌تواند برخی نواقص مثل برآمدگی در نوک آن را برطرف کند. این بخش از بینی در شکل 6 به‌خوبی نشان داده‌شده‌اند.

ژل تزریق بینی

نواحی از بینی که تزریق در آن‌ها توصیه نمی‌شود

بخش قدامی حدفاصل بینی و لب

این بخش در شکل 7 به‌خوبی نشان داده‌شده است. به علت حضور شریان ناحیه کلوملا در این قسمت، تزریق نباید تحت هیچ عنوانی در آن انجام گردد چون احتمال آسیب به شریان و مویرگ‌های خونی آن وجود دارد؛ بنابراین من توصیه می‌کنم که در استخوان میانی این قسمت تزریق انجام‌شده تا عوارض و مشکلاتی برای بیمار به وجود نیاید.

کلوملا (سپتوم قدامی)

این بخش شامل دیواره جداکننده حفره‌های بینی و بخش‌های غضروفی جانبی آن‌هاست. همان‌طور که در بخش‌های بالاتر به آن اشاره شد، ناحیه Kieselbach تجمعی از وریدها و مویرگ‌های خونی بوده که در صورت تزریق عمقی در این قسمت، خونریزی شدیدی در این بخش ایجاد می‌گردد. قدرت حسی این بخش بینی به علت وجود اعصاب سه‌شاخه در آن بوده و آسیب به آن ممکن است موجب ایجاد حالت نیشخند در صورت و لب‌ها گردد.

ناحیه نوک و بالای نوک بینی

جایگاه این بخش از بینی به‌گونه‌ای است که بسیاری از عروق و مویرگ‌های خونی در این قسمت خاتمه می‌یابند. به همین علت، بروز نکروز در این بخش از بینی بندرت رخ می‌دهد. اعصاب حسی این بخش بینی از اعصاب سه‌شاخه چشمی و ماکسیلاری صورت تشکیل‌شده است.

بخش غضروفی و استخوانی بینی

عروق و شریان‌هایی که در این قسمت قرارگرفته‌اند باعث شده‌اند تا تزریق در این بخش با دشواری‌ها و محدودیت‌هایی روبه‌رو باشد. به‌طور مثال تزریق در شریان چشمی می‌تواند موجب نابینایی بیمار گردد. بنا بر تجربه من، تزریق‌های عمیق‌تر در بخش‌های غضروفی و استخوانی بینی به‌صورت کلی بسیار ایمن بوده و کمترین ریسک را در بیمار به وجود می‌آورند.

پوست پره‌های بینی

هرگونه تزریقی در این ناحیه می‌تواند موجب تغییر شکل حفرات بینی گردد بنابراین تزریقات در این بخش‌ها باید به میزان حداقل خود باشد. این بخش عروق خونی کمی داشته و انسداد شریان‌های این قسمت می‌تواند موجب بروز نکروز پوستی در آن گردد. یکی از علل خطرناک بودن تزریق در این قسمت ، وجود شریان‌های جانبی بینی که از شریان صورت منشأ می‌گیرند در آن قسمت است.

جمع‌بندی

راینوپلاستی بدون انجام جراحی و با استفاده از تزریق یک تکنیک درمانی پیشرفته بوده و باید توسط یک متخصص باتجربه انجام گردد. این پروسه‌ها نیاز به محیط‌هایی تمام استریل نداشته و در آن کیت‌های هیالورونیداز و فوریت شوک‌های آنافیلاکسی به‌خوبی در دسترس هستند. بیماران باید بدانند که اگر بخواهند بعد از درمان و استفاده از فیلرها، تحت عمل راینوپلاستی قرار بگیرند ابتدا باید با استفاده از هیالورونیداز، فیلر موجود در بینی را از بین ببرند. به‌منظور جلوگیری از بروز عوارض جانبی، آسپیراسیون بخش موردنظر قبل از تزریق امری حیاتی است. همچنین، تزریق با اعمال فشار بسیار آهسته و آرام نیز در این روش بسیار مفید خواهد بود. گذراندن دوره‌های آموزشی با تمرکز بر راینوپلاستی بدون جراحی و همچنین شناخت دقیق آناتومی بینی بامطالعه بر روی اجساد می‌تواند برای کارآموزان و متخصصان این حوزه بسیار مفید باشد.


مقالات مرتبط:

آناتومی بینی (بخش اول)

به نوشته ما رای بدهید
[تعداد: 1    میانگین: 5/5]
برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن