پزشکی زیبایی در خانهمقالات پزشکی زیبایی

تقویت کننده مژه ؛ بررسی سرم های تقویت مژه

بررسی سرم های تقویت کننده مژه

دکتر Jennifer Doyle یک متخصص چشم پزشک بوده که تحقیقاتی بر روی میزان تاثیر سرم های تقویت کننده مژه ، نحوه عملکرد و نوع فعالیت و همچنین خطرات احتمالی مصرف آنها انجام می دهد.

در طول دهه های متمادی، تمایل زنان به داشتن ظاهری زیبا و جذاب همیشه مد نظر آنها بوده است. یکی از فاکتورهای مهم در بروز این زیبایی داشتن مژه هایی بلند است.

همیشه روش ها و گزینه هایی برای داشتن مژه هایی بلند در بین زنان وجود داشته است که شامل: استفاده از ریمل، مژه مصنوعی، کاشت مژه و تقویت کننده های مژه می باشد. با پیشرفت علم، روش های جدیدی برای تقویت مژه ها بوجود آمد که دیگر نیاز به استفاده از مژه های مصنوعی و عوامل مشابه آن نبود. من درخواست های متعددی از سوی مراجعه کنندگان برای افزایش حجم و ضخامت مژه ها داشته ام. این ترکیبات و روش ها هم در دسترس بوده و هم براحتی توسط خود مصرف کنندگان و متخصصین قابل استفاده می باشد. هدف این مقاله کمک به دانش متخصصین در خصوص نحوه عملکرد این ترکیبات بوده و میخواهد به آنها بگوید که این ترکیبات از چه اجزایی تشکیل شده و به چه صورتی باید از روش های ایمن و موثر از آنها استفاده کرد.

منشا تقویت کننده های مژه

نواحی اطراف چشم، نقش مهمی را در زیبایی ظاهری افراد ایفا میکند. هنگامی که افراد با یکدیگر ارتباط چشمی برقرار می کنند، چشم و نواحی پیرامون آن نقش مهمی در برقراری این ارتباط دارند. بنابراین این بخش صورت در بروز زیبایی از اهمیت بالایی برخوردار است. زیبا بودن و داشتن ضخامت کافی در مژه ها در بسیاری از کشورها و فرهنگ ها از اهمیت بالایی برخوردار بوده و بعنوان یک عامل مهم در ایجاد جذابیت ظاهری تلقی می شود.

تقویت کننده های مژه میتوانند به دو گروه تقسیم شوند: گروه اول تقویت کننده های حاوی آنالوگ پروستاگلاندین (Prostaglandin) و گروه دوم فاقد این ترکیب هستند. آنالوگ های پروستاگلاندین ترکیبات فعالی بوده که برای مدت زمان زیادی در درمان گلوکوم یا آب سیاه چشم مورد استفاده قرار می گرفتند. آنها ترکیباتی مشابه لیپیدها بوده که از اسیدهای چرب منشا گرفته اند. بعد از گذشت مدت زمان زیادی، متخصصان پوست مثل من، متوجه اثر تقویت کنندگی مژه ها و افزایش ضخامت آنها در بیمارانی که تحت درمان با این پروستاگلاندین قرار گرفته بودند شدند. اگرچه، بعد از مدتی در سال 2008 شرکت دارویی Allergan یک محصول حاوی پروستاگلاندین سنتتیک با نام تجاری bimatoprost را بعد از اخذ مجوز و تاییدیه FDA بمنظور درمان افرادی که مژه های کم و نازکی دارند روانه بازار کرد.

قیمت و خرید محصولات مراقبت پوست و مو

تقویت کننده مژه

محصولات جدید

در سال 2008، این شرکت محصول جدید دیگری بنام Latisse را که حاوی میزان 0.03%  محلول چشمی bimatoprost برای درمان مژه های ضعیف و کم پشت معرفی کرد. این شرکت محصول دیگری با نام Lumigan را بصورت یک قطره چشمی برای درمان فشار  و گلوکوم چشم نیز تولید کرد. Lumigan و Latisse هردو دارای فرمولاسیون یکسان (bimatoprost) بوده اما Latisse دارای یک اپلیکاتور مخصوص همراه خود بود. اگرچه این محصول نتوانست مجوز لازم برای توزیع و فروش در اروپا را اخذ کند.

در حالی که Latisse در حال حاضر در انگلستان در دسترس نیست، اما شرکت های مختلفی وجود دارند که سرم هایی با همان مواد موثره را به فروش می رسانند. هرکسی میتواند bimatoprost 0.003%  را تحت عناوین ژنریک bimatoprost  و یا تحت نام نجاری Lumigan  و Eyreida تهیه کند. بیشترین تحقیقات بالینی برای ارزیابی پروستاگلاندین بر روی bimatoprost   انجام شده است. اگرچه که با بررسی تاثیر دو داروی مبتنی بر پروستاگلاندین، بنام های latanoprost( با نام تجاری Xalatan) و travoprost ( با نام تجاری Travatan) اثرات مشابهی در درمان گلوکوم در بیماران مشاهده شد و هردوی آنها در انگستان در دسترس هستند.

سرم های تقویت کننده دیگری نیز در بازار وجود دارند که حاوی طیف مختلفی از ترکیبات غیر دارویی مانند پپتیدها، ویتامین ها و حجم دهنده های مژه می باشند. اگرچه این محصولات ممکن است تاثیرات مثبتی بر حجم مژه ها داشته باشند اما تاکنون مطالعه وسیع و کاملی در مورد میزان تاثیر این محصولات بر رشد مژه ها انجام نشده است.

علم نهفته در پس فرمولاسیون این محصولات

اینگونه تصور می شد که آنالوگ های پروستاگلاندین از طریق بهبود روند چرخه تولید و رشد مژه ها میتوانند اثرگذار باشند. چرخه تولید و رشد یک مژه در حالت عادی حدود 4 ماه به طول می انجامد. این روند رشد شامل سه فاز anagen (رشد)، catagen (مرحله گذار) و telogen (استراحت) می باشد. در فاز telogen یا مرحله استراحت مژه ها هیچگونه رشدی نداشته و نهایتا قبل از شروع دوباره چرخه از مرحله anagen دچار ریزش می گردند.

آنالوگ های پروستاگلاندین موجب تحریک فولیکول های مو برای گذر از مرحله استراحت به مرحله رشد یا همان anagen می گردند که نتیجه آن تولید مژه های بیشتر در فاز رشد است. این ترکیبات می توانند مدت زمان فاز رشد مژه را طولانی تر کرده و بدین ترتیب طول مژه ها افزایش می یابد.

در مطالعات متعددی میزان عملکرد و نتایج حاصل از مصرف آنالوگ های پروستاگلاندین به ثبت رسیده است. در یکی از این مطالعات با تعداد 278 بیمار که تعداد 137 از آنها از Latisse استفاده کرده بودند مشخص شد که بعد از گذشت یک بازه زمانی 16 هفته ای از مصرف این محصول، ضخامت مژه ها به میزان 106% بیشتر شده بود. همچنین 25% بر طول مژه ها افزوده و 18% نیز تیره تر شده بوند. در مطالعات دیگری که توسط افراد و گروه های مستقل انجام شد نیز تاثیر استفاه از این ترکیبات در مژه ها به اثبات رسید. در این مطالعات متغیرهایی مانند طول، ضخامت و تیره گی مژه ها با مصرف  bimatoprost  در مقایسه با مصرف یک دارونما در گروه شاهد مورد ارزیابی قرار گرفت. در همه این مطالعات اثرات قابل ملاحظه ای در بهبود پارامترهای بیان شده با مصرف bimatoprost  مشاهده گردید.

ویژگی های منحصر به فرد این محصول

نه تنها پروستاگلاندین ها میتوانند برای افزایش ضخامت و رشد مژه ها استفاده گردند بلکه میتوان برای درمان گلوکوم یا آب سیاه چشم نیز بصورت قطره هایی درمانی داخل چشمی از آنها استفاده کرد. اما باید گفت داده های زیادی در خصوص ایمنی مصرف این محصولات در داخل چشم وجود ندارد بنابراین باید تا حد ممکن از این محصولات صرفا در اطراف چشم (مژه ها) استفاده کرد. اگرچه، مانند هر ترکیب دارویی دیگری، این محصول هم دارای عوارض جانبی مثل خارش، قرمزی پلک، تغییر رنگ عنبیه (معمولا بصورت دائمی) و تیرگی پوست اطراف چشم بوده که باید گفت این عوارض در کمتر از 4% از افراد مشاهده شده است.

ملاحظات

حتما باید قبل از شروع پروسه درمانی با بیماران مشورت کرد چون همانگونه که در بخش های قبل تر اشاره شد، برخی از عوارض جانبی دائمی هستند. تغییر رنگ عنبیه میتواند رنگ آبی چشم را به رنگ قهوه ای تبدیل کند. علت این امر اینست که پروستاگلاندین توانایی تحریک تولید ملانین در ملانوسیت ها را دارد. پس باید بیماران را از این عارضه جانبی مهم محصول آگاه کرد و به آنها گفت در صورت احساس تغییر رنگ عنبیه بلافاصله مصرف دارو را قطع کند. تیرگی در پوست اطراف چشم اغلب اوقات موقتی بوده اما در تعداد کمی از بیماران میتواند عارضه ای دائمی باشد.

بیمارانی که میخواهند از محصولات بر پایه آنالوگ پروستاگلاندین استفاده کنند باید ملاحظات و مواردی را در نظر بگیرند. از موارد عدم مصرف این محصول هنگامی است که بیماران دچار واکنش های ازدیاد حساسیت به برخی ترکیبات بوده، باردار است و یا در دوران شیردهی به سر میبرد. من همیشه این نکته را به بیمارانم گوشزد میکنم که در صورت استفاده از محصولات حاوی آنالوگ پروستاگلاندین و مصرف همزمان داروهای کاهش دهنده فشار چشم و گلوکوم، ممکن است به شدت فشار چشم آنها کاهش پیدا کند. این بیماران بایدتحت مراقبت و نظارت یک متخصص چشم بوده و دائما فشار چشم آنها بررسی گردد.

عوارض جانبی احتمالی

برخی اوقات آنالوگ های پروستاگلاندین میتوانند منجر به بروز تورم و خارش در پلک و حتی چشم گردد. بیمارانی دارای اختلالات چشمی مانند التهاب قرنیه و عدم وجود عدسی در چشم بعلل گوناگون با مصرف این محصولات ممکن است دچار التهاب در شبکیه چشم و به تبع آن کاهش بینایی گردند. برای بیماران با مشکلات و التهابات پلکی بهتر است تا از محصولات بدون مواد نگهدارنده استفاده گردد. با در نظر گرفتن عوارض جانبی بالقوه سرم های آنالوگ پروستاگلاندین باید حتما قبل از هر درمانی با بیمار مشورت و گفت و گو کرد و او را از مزایا و معایب این محصولات مطلع کرد.

چکیده

سرم های تقویت کننده مژه حاوی پروستاگلاندین ترکیبات موثری برای تقویت و افزایش رشد و ضخامت مژه ها بوده در صورتی که لوازم آرایشی مثل ریمل یا مژه های مصنوعی فاقد این خاصیت هستند. همانند همه داروها و ترکیبات دارویی و درمانی، باید بیماران را با مزایا و معایب استفاده از این محصولات آگاه کرد. این محصولات یک مزیت دیگری نیز داشته و آن اعمال اثرات درمانی مثبت در نواحی اطراف چشم در بیماران می باشد.


مقالات مرتبط:

تاثیر چربی در زیبایی صورت – بخش اول

درمان جوش های زیر پوستی یا میلیا

لکه های تیره روی پوست: علل تشکیل و نحوه درمان آنها

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن